bijschrift 1
Wanneer ik een wandeling maak met iemand die deze wandeling eerder maakte vraag ik me twee dingen af.
Maken wij een herinnering actief of creëren we een nieuwe herinnering waar ook ik deel van uit ga maken?
een rivier die bij een berg overloopt in een wolk
In de bergen krijgen we ruzie over het vervolg van het pad.
Is de ruzie ons ingegeven door het landschap?
Terwijl een gedachte de vrije loop krijgt, houdt de aarde mijn stappen vast.
In de bergen leggen mensen stenen op hoopjes zodat je de weg kan vinden. Maar ik vraag me vooral af wie de mensen zijn die hier met twee verfpotten passeren om de Grande Randonnées te overschilderen.
In een ander land dan waar je bent geboren moet je jezelf heruitvinden
Een liggende bok op een steen die ik zie maar niet aan kan wijzen vanwege zijn steengrauwe kleur
Ik wil niet naar een plek terugkeren omdat ik denk iets vertrouwds te zien
Hij zegt dat het landschap niet klopt met de kaart. Zonder horizon raak je alle verhoudingen kwijt
Je doorbreekt de rust van het denken door over het denken na te denken. Wat eerst kleine lettertjes waren in het achterhoofd worden kapitalen.
volledige tekst Bijschrift 1/2 en coda